Geschiedenis over de oorsprong en evolutie van toy-spaniels,
met bijzondere aandacht voor de Cavalier King Charles Spaniel.

Het is altijd fascinerend om de ontwikkeling van hondenrassen door de eeuwen heen te volgen,

vooral wanneer er sprake is van koninklijke betrokkenheid en historische gebeurtenissen.

Het verhaal van de toy-spaniels, van hun mogelijke oorsprong in het Verre Oosten tot hun

verspreiding in Europa en hun populariteit bij koninklijke en adellijke families, biedt een boeiend

inzicht in de menselijke relatie met honden door de geschiedenis heen. Ook de rol van

Generaal John Churchill, later de Hertog van Marlborough, in het fokken van spaniels die zowel

gezelschapshonden als bekwame retrievers waren, voegt een interessant element toe aan het

verhaal. De connectie met de Slag bij Blenheim en de oprichting van Blenheim Palace draagt

bij aan de rijke geschiedenis van het ras.

Het verhaal van de toyspaniels neemt opnieuw een interessante wending na de dood van Charles II met de komst van grote aantallen Franse protestanten naar Engeland. Deze immigranten brachten toyspaniels mee uit Frankrijk, en het feit dat deze honden voor het eerst in de geschiedenis als gezelschapshonden werden gehouden door de werkende klasse, geeft aan hoe de verspreiding van het ras in de samenleving evolueerde.

 Generaal John Churchill, die in 1689 het "Earldom van Marlborough" ontving als beloning voor zijn diensten aan de kroon, voegt opnieuw een intrigerend element toe aan het verhaal. Zijn voorkeur om te jagen met kleine kastanje en wit gekleurde spaniels, afkomstig van de toyspaniels die populair waren aan koninklijke hoven in heel Europa, toont aan hoe deze honden niet alleen als gezelschapshonden werden gewaardeerd, maar ook hun nut bewezen in praktische taken, zoals jagen en retrieven. Het feit dat Generaal Churchill een lijn van honden ontwikkelde die zowel geschikt waren als gezelschapshond als voor het werk in het veld, benadrukt de veelzijdigheid en intelligentie van het ras. Het vermogen om te dienen als zowel metgezel als bekwame retriever in het veld maakte deze honden waardevol voor verschillende taken.Al met al draagt dit deel van de geschiedenis bij aan het begrip van hoe toyspaniels hun plaats in de samenleving vonden, niet alleen als geliefde huisdieren in aristocratische kringen, maar ook als trouwe metgezellen en werkhonden voor de bredere bevolking.

Toen Roswell Eldridge, een Amerikaan, en liefhebber van de Dwergspaniel naar Engeland kwam, was hij zeer teleurgesteld over het feit dat het oude type Dwergspaniel verdwenen was. Hij probeerde hier meteen iets aan te doen door op de Crufts Tentoonstelling in Londen een beloning van £25,= (in die tijd een klein kapitaal ) uit te loven,voor 3 jaar, (later werd dit 5 jaar) voor de beste reu en teef, die overeen kwamen met de exemplaren uit de tijd van Charles II. In de Cruft's catalogus stond het volgende: Blenheim Spaniels zoals ze te zien zijn op de schilderijen uit de tijd van Koning Charles II,gestrekt hoofd, geen stop,vlakke schedel, geen neiging naar een ronding, en met een spot midden op het hoofd. De King Charles fokkers namen dit niet erg serieus. Zij hadden jaren hard gewerkt om de lange neuzen weg te krijgen en waren daarom niet erg enthousiast. Aangezien iedereen er van overtuigd was dat het een fiasco zou worden, was er maar een enkeling bereid die aan dit experiment mee wilden werken. Onder leiding van Mrs. Hewitt Pitt ging dit kleine groepje verder. In 1928 werd er een Club opgericht en men koos voor de naamCavalier King Charles Spaniel. Men vond het belangrijk om King Charles in de naam te hebben, omdat er bij dit ras regelmatig terugslag in de langsnuitige richting optrad.

De start van de Engelse Club verliep zeer moeizaam, maar doordat bekende fokkers behulpzaam waren en advies verleenden kwam het toch langzaam opgang. Op de eerste bijeenkomst, Crufts Show 1928, werd de eerste standaard van het ras opgesteld. Als levend voorbeeld diende Ann's Son, een Cavalier van Mrs.Walker. Bovendien hadden de leden alle reproducties met "Toy Spaniels" uit de 16e tot 18e eeuw die men had kunnen vinden verzameld, om als voorbeeld te dienen voor de standaard. Gelijktijdig sprak men af, dat het ras zoveel mogelijk beschermd moest worden tegen mode-invloeden en "trimmen" werd dan ook verboden. De kleine groep enthousiastelingen hield stug vol en in 1945 werd het ras door de Engelse Kennelclub erkend, en het jaar daarop werden reeds de eerste kampioenschapsprijzen gewonnen. In 1948 kreeg het ras haar eerste kampioen, nl. de legendarische Daywell Roger, vader van 11 Engelse kampioenen. Eén van die elf is Harmony of Ttiweh, een blenheim reu, die in 1954 door Mw. van den Boom uit Engeland werd geïmporteerd.

Terug naar 1954. Het eerste nestje Cavaliers in Nederland werd geboren op 18-11-1954, bij Mw. van den Boom in Eefde, Gelderland. Vader was CH. Daywell Roger en moeder was Ttiweh Sorrel of Dendy. Het nestje bestond uit 1 reutje en 4 teefjes, alle blenheim. Hun namen waren: Fanfare for Charles, Fanfare for Minette, Fanfare for Elisabeth, Fanfare for Josephine en Fanfare for Mia. Het tweede nestje in ons land werd geboren op 08-07-1955. De eerste tentoonstelling waar Mw. van den Boom een van haar Cavaliers showde was op de Ahoy Tentoonstelling Rotterdam 1954. CH. Harmony of Ttiweh werd kampioen en bij de ereprijskeuringen behaalde hij de tweede plaats in de groep van de dameshondjes. Het was niet alleen een primeur voor Nederland, maar tevens voor het vasteland van West-Europa.

Dit verhaal illustreert de rijke geschiedenis, invloeden van prominente figuren,

en de evolutie van het ras door verschillende tijdperken en regio's.